Promenade

Een interpretatie van Léon Spilliaert door Daniël de Kievith

Fotograaf Daniël de Kievith gaat op zoek naar de kern van de visie en de geest van Léon Spilliaert. In zijn queeste vindt hij -net als de meester- het onveranderlijke in de natuur en de dynamiek van de stad. De fotograaf laat zich niet verleiden tot makkelijke doorslagjes van het oeuvre van de grote meester, en actualiseert de beelden en de beeldtaal. Hij ontdekt hierbij het “Spilliaert-moment”, het keerpunt tussen licht en duister, tussen zon en maan, tussen helder en diep zwart, tussen zien en gissen, tussen weten en mysterie, tussen rede en droom.
Net als Spilliaert is Daniël een kind van de zee, en ze ontmoeten elkaar bij marines, strandzichten en stedelijke landschappen. Net als Spilliaert glijdt de fotograaf naar subtiele vereenvoudiging, een koers die hij doortrekt naar ogenschijnlijk abstracte beelden van licht en kleur waar de aandachtige kijker uiteindelijk weer een fragment van de maritieme realiteit zal ontdekken. Net als Spilliaert laat hij zich niet verleiden om het figuratieve te lozen voor makkelijk succes van decoratieve leegheid, maar bewaart hij de poëzie en het respect voor schittering van de natuur.

Daniël de Kievith is niet zo onbezonnen om zich te meten met Spilliaert, hij laat zich door zijn oeuvre inspireren en tast de creatieve mogelijkheden af van zijn eigen medium.

John Devos

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *